Invoer UBO-register

Vanaf 2020 zijn ondernemingen verplicht om hun eigenaren of de personen die zeggenschap hebben in een zogeheten UBO-register in te schrijven. Dit is het gevolg van Europese regels. Doel van het register is het tegengaan van financieel-economische criminaliteit, zoals witwassen van geld.

Wat is een UBO?

UBO staat voor ‘ultimate beneficial owner’ (de ‘uiteindelijke belanghebbende’). Dit is de persoon die de uiteindelijke eigenaar is of de uiteindelijke zeggenschap heeft over een onderneming, stichting of vereniging (een zogeheten juridische entiteit). 

Bij een bv of nv bijvoorbeeld gaat het om:

  • personen met meer dan 25 procent van de aandelen;
  • personen met meer dan 25 procent van de stemrechten;
  • op een andere wijze meer dan 25% van het eigendomsbelang in de BV heeft;
  • personen die de feitelijke zeggenschap over de onderneming hebben.

Wat is het UBO-register?

Het UBO-register maakt transparant wie aan de touwtjes trekt bij juridische entiteiten die in Nederland zijn opgericht.

Het UBO-register moet op 10 januari 2020 in alle EU-lidstaten van kracht zijn. Dit staat in de (gewijzigde) vierde Europese anti-witwasrichtlijn. Alle EU-lidstaten moeten een UBO-register hebben.

Het Nederlandse UBO-register gaat deel uitmaken van het Handelsregister van de Kamer van Koophandel (KvK). Een deel van de gegevens in het register wordt openbaar.

Waarom een UBO-register?

Het doel van het UBO-register is om financieel-economische criminaliteit tegen te gaan. Denk hierbij aan:

  • witwassen;
  • corruptie;
  • belastingontduiking;
  • fraude;
  • financiering van terrorisme.

Omdat de gegevens in het register deels openbaar zijn, kunnen personen en organisaties beter geïnformeerd besluiten met wie zij zaken willen doen.

Voor wie geldt de UBO-registratieplicht?

De UBO-registratieplicht gaat gelden voor de volgende organisaties:

  • bv’s en (niet-beursgenoteerde) nv’s;
  • overige rechtspersonen: stichtingen, verenigingen, onderlinge waarborgmaatschappijen en coöperaties;
  • personenvennootschappen: maatschappen, vennootschappen onder firma, en commanditaire vennootschappen;
  • rederijen;
  • Europese naamloze vennootschappen (SEs);
  • Europese coöperatieve vennootschappen (SCEs);
  • Europees economisch samenwerkingsverbanden.

Voor wie geldt de UBO-registratieplicht niet?

De volgende groepen hebben geen registratieplicht:

  • beursgenoteerde vennootschappen;
  • eenmanszaken;
  • publiekrechtelijke rechtspersonen;
  • verenigingen van eigenaren;
  • enkele historische rechtspersonen;
  • kerkgenootschappen.

Openbare gegevens

Een deel van de gegevens van de UBO wordt openbaar. Het gaat dan om:

  • voornaam en achternaam;
  • geboortemaand en -jaar;
  • nationaliteit;
  • woonstaat;
  • aard en omvang van het economische belang van de UBO.

Het openbare deel van het UBO-register is alleen doorzoekbaar op naam van de onderneming of rechtspersoon. Zoeken op naam van de UBO is dus niet mogelijk. Het opvragen van de gegevens uit het register kost geld.

Niet openbare gegevens

De volgende gegevens zijn niet openbaar. Het gaat dan om:

  • BSN/buitenlands fiscaal identificatienummer (TIN);
  • geboortedag;
  • geboorteland en –plaats;
  • woonadres;
  • afschrift van geldig identiteitsdocument;
  • afschrift van document(en) waaruit de aard en omvang van het economische belang blijkt.

Alleen bevoegde autoriteiten en de Financiële Inlichtingen Eenheid kunnen deze gegevens inzien.

Privacy

Het register voldoet aan de eisen voor gegevensbescherming en de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). Uitgangspunt is dat een deel van de gegevens voor iedereen toegankelijk is. In uitzonderlijke omstandigheden kan een UBO verzoeken de openbare gegevens af te laten schermen. Bijvoorbeeld wanneer er sprake is van een onevenredig risico op kidnapping of geweld.

Instanties zoals het Openbaar Ministerie, de politie, de Belastingdienst en de Financiële Inlichtingen Eenheid kunnen wel altijd deze gegevens inzien.

Geen UBO-register voor buitenlandse ondernemingen

UBO’s van buitenlandse ondernemingen worden niet in het register opgenomen. Hetzelfde geldt voor rechtspersonen met een hoofd- of nevenvestiging in Nederland. Zij zullen zich moeten houden aan de regelgeving in het land waar zij zijn opgericht.

Bron: Rijksoverheid